Ruth Ellis werd als laatste vrouw opgehangen, 71 jaar later erkent de Britse regering onrecht
Ellis werd in 1955 op 28-jarige leeftijd geëxecuteerd voor het doodschieten van haar man David Blakely. De rechter noemde het destijds een koelbloedige moord. Haar kleinkinderen dachten daar anders over en streden jarenlang voor gerechtigheid voor hun oma. Volgens hen werd ze vóór de moord emotioneel en fysiek mishandeld door Blakely.
Mishandeling
Ellis werkte als manager in een nachtclub, waar ze autocoureur David Blakely leerde kennen. Blakely zou haar onder meer van de trap hebben geduwd en haar zo hard op haar oor hebben geslagen dat ze tijdelijk doof werd. Ook zou ze een miskraam hebben gehad nadat hij haar hard in haar buik had gestoten. Ellis en Blakely beschuldigden elkaar over en weer van vreemdgaan.
Op 10 april 1955 wachtte Ellis haar partner buiten een pub op en schoot vijf keer op hem, waarna hij overleed en zij werd opgepakt. Volgens Britse media zei de rechter tegen de jury dat het feit dat ze 'slecht behandeld was door haar minnaar' niet als verweer mocht dienen.
71 jaar later is haar doodstraf dus alsnog omgezet in een levenslange gevangenisstraf, meldt The Guardian. Dat maakte vicepremier en minister van Justitie David Lammy vandaag bekend. Hij vertelde dat koning Charles op zijn advies haar voorwaardelijke gratie heeft verleend.
De vicepremier zei dat hoewel deze beslissing 'niet betekent dat ze onschuldig was aan de moord op David Blakely' het 'een diepgaand onrecht in dit uitzonderlijke geval' erkent.
Ruth kreeg doodstraf, kleinkinderen willen nu gratie in VK: 'Historisch onrecht recht zetten'
Hij voegde eraan toe: "We hopen dat dit de familie van Ruth Ellis, die al meer dan 70 jaar gebukt gaat onder de last van wat haar is overkomen, enige rust brengt."
'Verwoestende impact'
Eerder vertelde kleindochter Laura Enston dat de executie een 'verwoestende impact' op de familie had. Ze herinnerde zich haar moeder - de dochter van Ellis - als 'een zeer gekwelde vrouw' die een chaotisch leven leidde. Haar oom, de zoon van Ellis, leed aan schizofrenie en pleegde zelfmoord. "Mijn moeder en oom hebben een trauma opgelopen waar ze beiden niet van konden herstellen, en als kleinkinderen hebben we de gevolgen hiervan gevoeld."
Na de voorwaardelijke gratie zegt Enston dat dit niet ongedaan maakte wat er 71 jaar geleden is gebeurd, maar 'het zegt formeel en definitief dat Ruth niet geëxecuteerd had mogen worden; dat het rechtssysteem haar in de steek heeft gelaten. Die erkenning is van enorm belang voor onze familie'.
